مزه تلخ و بوى مردار منفورند ولى نسبت بذائقه و شامه انسان نه نسبت به همه . پاره‌اى از رفتارها و كردارها زشت هستند ولى نسبت بنظام اجتماعى انسان نه در هر نظامى و نه با قطع نظر از نظام اجتماع . آرى اگر از نسبت و مقايسه دمى صرف نظر شود دست به روى هر چه گذاشته شود جز اندامى زيبا و هستى - حيرت‌بخش و خيره‌كننده‌اى به چشم نخواهد خورد و جلوه زيبائى جهان هستى از توانائى وصف و بيان بيرون است زيرا خود وصف و بيان از زيبايان جهان هستى مىباشد . در حقيقت آيه شريفه نامبرده مىخواهد روى مردم را از زشت و زيباى قياسى و نسبى برگردانيده متوجه زيبائى مطلق نمايد و افهام را با نظر كلى و عمومى مجهز سازد . پس از دريافت اين تعليم بصدها آيات قرآنى برمىخوريم كه با بيانات گوناگون موجودات جهان هستى را تنها تنها و دسته دسته و گروه گروه و نظامهاى جزئى و كلى را كه در آنها حكومت مىكند آيه و علامت خداى تعالى معرفى مىكند و آنها را از هر جهت كه فرض شوند ( درست تأمل شود ) نشان‌دهندهء خداى متعال مىشمارد .